Interwencje ziołowe u kobiet w wieku rozrodczym mogą stanowić istotne uzupełnienie farmakoterapii zespołu policystycznych jajników (PCOS: polycystic ovary syndrome), na co wskazują badania przedkliniczne i kliniczne. Wstępne dowody na równoważne i/lub wspomagające efekty leczenia znaleziono dla dwóch leków farmaceutycznych (bromokryptyny i klomifenu) i trzech leków ziołowych w leczeniu hiperprolaktynemii (Vitex agnus castus), niepłodności i indukcji owulacji (Cimicifuga racemosa i Tribulus terrestris). Zbiorcza analiza danych wskazuje na akceptowalną jakość dowodów dla Vitex agnus castus i klomifenu w leczeniu niepłodności i indukcji owulacji oraz Cimicifuga racemosa i Tribulus terrestris w leczeniu rzadkich miesiączek/braku miesiączki i niepłodności związanych z PCOS. Co również istotne, pośrednio na prozdrowotną rolę diety warzywno-owocowej wskazuje wykryty u kobiet z PCOS niski indeks fitochemikaliów dietetycznych (DPI: dietary phytochemical index). Dane wskazujące na skuteczność ziół Tribulus terrestris, Glycyrrhiza spp. stosowanych samodzielnie lub w połączeniu z innymi środkami są obiecujące, niemniej jednak jest to wczesna faza badań.
Zespół policystycznych jajników (PCOS: polycystic ovary syndrome) to wieloczynnikowe zaburzenie hormonalne i metaboliczne, które dotyka 5–20% kobiet w wieku rozrodczym. Jest to choroba endokrynologiczna, która wpływa na funkcje metaboliczne kobiet w wieku rozrodczym i może wiązać się z wyższą produkcją testosteronu i androgenów niż normalnie przez jajniki lub nadnercza kobiet. Wzmożoną steroidogenezę jajników przypisuje się głównie zmienionej ekspresji kluczowych enzymów cytochromowych P450 na szlaku biosyntezy hormonów steroidowych. Wykazano związek między wariantami genetycznymi a ryzykiem PCOS w rodzinach lub populacjach, co sugeruje, że PCOS ma istotny komponent dziedziczny.

Na skróty
Copyright © Medyk sp. z o.o