Endometrioza jest przewlekłą, estrogenozależną chorobą zapalną dotykającą ok. 10% kobiet w wieku rozrodczym, charakteryzującą się obecnością tkanki podobnej do endometrium poza jamą macicy. Mimo postępu w zrozumieniu wieloczynnikowej patogenezy (m.in. rola mikrobiomu i estrobolomu) opóźnienie diagnostyczne wynosi średnio 7–12 lat. Artykuł omawia epidemiologię, trudności diagnostyczne oraz farmakoterapię endometriozy. Szczególny nacisk położono na rolę farmaceuty we wczesnym wychwytywaniu sygnałów alarmowych, różnicowaniu z IBS, edukacji pacjentek oraz optymalizacji leczenia. Czujność farmaceutów może znacząco skrócić cierpienie pacjentek i poprawić jakość ich życia.
Tkanka ektopowa wykazuje histologiczne i funkcjonalne podobieństwo do endometrium, lecz nie jest tożsama z błoną śluzową macicy (usunięcie narządów rodnych nie prowadzi do wyleczenia). Pod wpływem cyklicznych wahań hormonalnych ulega proliferacji, złuszczaniu i krwawieniu, wyzwalając miejscową reakcję immunologiczną organizmu usiłującego usunąć obce komórki. Skutkuje to przewlekłym stanem zapalnym, tworzeniem zrostów i zwłóknień, a w konsekwencji bólem i innymi powikłaniami, których charakter i nasilenie zależy od lokalizacji ognisk. W zależności od fenotypu endometrioza może przybierać postać powierzchownych ognisk endometrialnych, torbieli endometrialnych jajnika/jajników lub endometriozy głębokiej. Szczególną postacią choroby jest adenomioza, kiedy zmiany lokalizują się w samym mięśniu macicy.

Na skróty
Copyright © Medyk sp. z o.o