2018-10-25 Artykuły
Migrena jest chorobą nerwowo-naczyniową, występującą z różnym nasileniem u 12% populacji. Do najbardziej typowych objawów tego schorzenia należą: jednostronny pulsujący ból głowy, trwający od 4 do 72 godzin, który ulega
nasileniu podczas aktywności fizycznej, możliwość występowania aury, nudności, wymioty, foto- i fonofobia. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia migrena jest najczęstszą przyczyną niepełnosprawności wpływającej na jakość życia ludzi poniżej 50. r.ż. Pomimo powszechności tego problemu i precyzyjnych wytycznych, rozpoznawanie i leczenie tej choroby pozostaje nadal na niezadowalającym poziomie. Lekiem pierwszego wyboru, który znajduje zastosowanie w terapii bólu migrenowego o umiarkowanym nasileniu, jest paracetamol (acetaminofen). Został on zakwalifikowany do grupy leków silnie rekomendowanych w leczeniu migreny na podstawie wysokiej jakości dowodów naukowych. Paracetamol w dawce 1000 mg nie tylko łagodził lub całkowicie niwelował dolegliwości bólowe, ale również łagodził objawy dodatkowe występujące w przebiegu migreny. Dostępną opcją terapeutyczną jest połączenie paracetamolu ze słabym opioidem, takim jak kodeina czy tramadol. Preparaty zawierające kodeinę i paracetamol należą do najczęstszych połączeń analgetyków wykorzystywanych w leczeniu bólu zarówno ostrego, jak i przewlekłego. Analgezja multimodalna pozwala nie tylko lepiej kontrolować dolegliwości bólowe, ale także zmniejsza dawkę i częstość stosowanego opioidu, a co za tym idzie – występowanie potencjalnych działań niepożądanych. Jednak połączenie słabego opioidu z nieopioidowym lekiem przeciwbólowym nie powinno być leczeniem pierwszego wyboru bólów głowy pochodzenia migrenowego.
W wytycznych wielodyscyplinarnego zespołu US Headache Consortium, dotyczących zasad leczenia migreny przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, sformułowane zostały ogólne zasady farmakoterapii ostrego bólu pochodzenia migrenowego:
1. Szybkie i skuteczne leczenie napadów.
2. Przywrócenie normalnego funkcjonowania
pacjenta.
3. Ograniczenie liczby stosowanych leków wspomagających
oraz dawek ratujących.
4. Czynny udział chorego w podejmowaniu decyzji
dotyczących procesu terapeutycznego.
5. Ograniczenie kosztów leczenia.
6. Zminimalizowanie ryzyka wystąpienia działań
niepożądanych leków.
Zastosowanie również mają ogólne zasady leczenia bólu wg WHO (Światowa Organizacja a przede wszystkim farmakoterapia oparta na tzw. drabinie analgetycznej. Odpowiednia farmakoterapia bólów pochodzenia migrenowego powinna być zindywidualizowana i uwzględniać stopień nasilenia dolegliwości, choroby towarzyszące, wskazania i przeciwwskazania do stosowania niektórych preparatów, jak również osobiste preferencje pacjentów.

Copyright © Medyk sp. z o.o